Komentarze do: Niedoskonałości języka chińskiego http://www.Panel.info.pl/edukacja/niedoskonalosci-jezyka-chinskiego/ Panel Autorów - artykuły ciekawe i nietuzinkowe. Sun, 13 Feb 2011 20:50:38 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.3.1 Autor: Sebastian Jurgiel http://www.Panel.info.pl/edukacja/niedoskonalosci-jezyka-chinskiego/comment-page-1/#comment-19 Sebastian Jurgiel Thu, 06 May 2010 10:25:03 +0000 http://www.Panel.info.pl/?p=989#comment-19 Wszyscy mamy tendencję do oceniania wszystkiego przez pryzmat naszej rodzimej kultury. Posługujemy się pismem alfabetycznym, mówimy językiem, w którym brak tonów. Często zatem język tak różny od tych, do których przywykliśmy (a takim jest niewątpliwie chiński) wydaje nam się niezwykle trudny i wręcz nie do opanowania. Tymczasem zapominamy o tym, jak trudnym językiem sami się posługujemy! Nasz język, ze swoimi zawiłościami gramatycznymi i wcale nie najprostszą wymową, chińczykom jawi się jako równie egzotyczny i trudny do opanowania (nadmienić tu należy, że język chiński pozbawiony jest jakiejkolwiek odmiany wyrazów). Jeśli chodzi o pismo, to zastanawiającym jest fakt, że wszystkie wielkie pisma starożytności (jak pismo sumeryjskie czy egipskie) - przeszły ewolucję od pisma ideograficznego (czyli obrazkowego - gdzie każdy znak oznaczał odrębne pojęcie) do pisma fonetycznego (do takich zalicza się np. alfabet łaciński czy grecki). Jedynie pismo chińskie w ciągu swojej kilku tysięcy lat swojej historii zatrzymał się niejako w pół drogi, na etapie pisma ideograficzno-fonetycznego i po dziś dzień nie stało się pismem fonetycznym. I tutaj znowu, patrząc z punktu widzenia naszej kultury moglibyśmy powiedzieć, że to dowodzi "zacofania" kultury chińskiej. Czy tak jednak jest w rzeczywistości? Dlaczego cywilizacje Mezopotamii czy starożytnego Egiptu (a wraz z nimi ich systemy pisma) znikły bezpowrotnie, a cywilizacja chińska - która oczywiście też przechodziła i przechodzi swe załamania i kryzysy - trwa nadal? Wszyscy mamy tendencję do oceniania wszystkiego przez pryzmat naszej rodzimej kultury. Posługujemy się pismem alfabetycznym, mówimy językiem, w którym brak tonów. Często zatem język tak różny od tych, do których przywykliśmy (a takim jest niewątpliwie chiński) wydaje nam się niezwykle trudny i wręcz nie do opanowania. Tymczasem zapominamy o tym, jak trudnym językiem sami się posługujemy! Nasz język, ze swoimi zawiłościami gramatycznymi i wcale nie najprostszą wymową, chińczykom jawi się jako równie egzotyczny i trudny do opanowania (nadmienić tu należy, że język chiński pozbawiony jest jakiejkolwiek odmiany wyrazów).

Jeśli chodzi o pismo, to zastanawiającym jest fakt, że wszystkie wielkie pisma starożytności (jak pismo sumeryjskie czy egipskie) – przeszły ewolucję od pisma ideograficznego (czyli obrazkowego – gdzie każdy znak oznaczał odrębne pojęcie) do pisma fonetycznego (do takich zalicza się np. alfabet łaciński czy grecki). Jedynie pismo chińskie w ciągu swojej kilku tysięcy lat swojej historii zatrzymał się niejako w pół drogi, na etapie pisma ideograficzno-fonetycznego i po dziś dzień nie stało się pismem fonetycznym. I tutaj znowu, patrząc z punktu widzenia naszej kultury moglibyśmy powiedzieć, że to dowodzi “zacofania” kultury chińskiej. Czy tak jednak jest w rzeczywistości? Dlaczego cywilizacje Mezopotamii czy starożytnego Egiptu (a wraz z nimi ich systemy pisma) znikły bezpowrotnie, a cywilizacja chińska – która oczywiście też przechodziła i przechodzi swe załamania i kryzysy – trwa nadal?

]]>