Jeśli chodzi o pismo, to zastanawiającym jest fakt, że wszystkie wielkie pisma starożytności (jak pismo sumeryjskie czy egipskie) – przeszły ewolucję od pisma ideograficznego (czyli obrazkowego – gdzie każdy znak oznaczał odrębne pojęcie) do pisma fonetycznego (do takich zalicza się np. alfabet łaciński czy grecki). Jedynie pismo chińskie w ciągu swojej kilku tysięcy lat swojej historii zatrzymał się niejako w pół drogi, na etapie pisma ideograficzno-fonetycznego i po dziś dzień nie stało się pismem fonetycznym. I tutaj znowu, patrząc z punktu widzenia naszej kultury moglibyśmy powiedzieć, że to dowodzi “zacofania” kultury chińskiej. Czy tak jednak jest w rzeczywistości? Dlaczego cywilizacje Mezopotamii czy starożytnego Egiptu (a wraz z nimi ich systemy pisma) znikły bezpowrotnie, a cywilizacja chińska – która oczywiście też przechodziła i przechodzi swe załamania i kryzysy – trwa nadal?